"Oog voor talent"
29 Aug
Henk Nijhof sr: ‘Veulenveiling Borculo, dat is ook netwerken’

Henk Nijhof sr., van de bekende hengstenhouderij Team Nijhof in Geesteren, staat aan de wieg van de Veulenveiling Borculo. Hij maakte in de jaren ’80 en ’90 deel uit van de selectiecommissie.

 

Hoefslag: 1979, dat is al even geleden! Weet u nog hoe de veiling tot stand kwam?

Nijhof: ‘Precies weet ik het jaartal niet hoor, maar als jij zegt 1979 neem ik dat graag aan! Aanleiding was in elk geval de fokdag van Warmbloedvereniging Lochem e.o., waar de 1e-premieveulens geveild werden. Het was dé mogelijkheid voor de fokkers om hun veulens voor een goede prijs te kunnen verkopen. Hendrik te Luggenhorst, de latere voorzitter, nam het initiatief en ik hielp er graag aan mee.’

 

Henk Nijhof sr. (rechts) in 1984

Hendrik te Luggenhorst, de latere voorzitter. Foto 1984

 

Hoefslag: Het selectiecriterium was in het begin dus een eerste premie behalen?

Nijhof: ‘Ja, dat waren er al heel wat, maar niet te vergelijken met de aantallen veulens die nu verkocht worden. De veiling werd al wel heel snel naar een hoger plan getild, nationaal dus. De fokkers konden hun veulen aanmelden en dan verdeelden Te Luggenhorst en ik de adressen en gingen alles bij langs. Op een gegeven moment was dat niet meer te doen; de veiling was zo succesvol dat we teveel aanmeldingen kregen. Ik kan me herinneren dat we er allebei negentig fokkers langs gingen.’

Veulenselectie begin jaren '80

 

Hoefslag: Hoe pakten jullie het dan aan?

Nijhof: ‘In plaats van dat wij naar de fokkers gingen, lieten we de fokkers naar ons komen, bij wijze van spreken. Er werden drie selectiedagen georganiseerd, in de regio Noord, Midden en Zuid, waar de fokkers met hun merries en veulens naar toe konden gaan.’

 

Hoefslag: Dan hebt u het over spring- en dressuurveulens, denk ik?

Nijhof: ‘Precies, de specialisatie in de fokkerij had zijn intrede nog niet gedaan. Het KWPN had toen een ander doel, namelijk het fokken van een allround paard. We kregen trouwens wel steun van het stamboek. Het KWPN juichte de veiling van harte toe en hielp ons in de vorm van publiciteit geven. We stonden toen regelmatig met aankondigingen in ‘In de Strengen.’

 

Hoefslag: Kunt u zich veilingtoppers van toen herinneren?

Nijhof: ‘Oei, dat is zo lang geleden! Eh… er zaten een aantal bij die later goedgekeurd zouden worden bij het KWPN, zoals Falco (v. Pele), Gentleman (v. Boreas) en Gershwin (v. Voltaire).’

 

Waren er meerdere veilingen destijds?

Nijhof: ‘Nee, Borculo was de enige. In Duitsland en Frankrijk bestonden veilingen van veulens al veel langer, maar hier was het fenomeen onbekend. Omdat we zo succesvol waren, hadden we wel een soort voorbeeldrol en probeerden anderen het succes van Borculo te evenaren. Piet Meinen heeft in de jaren ’80 de Beemster Veiling van de grond gekregen. Hij vroeg of hij met ons mee mocht lopen om de kunst af te kijken. Dat vond ik geen probleem; Piet was een leuke vent die je er goed bij kon hebben.’

 

 

Hoefslag: Nu zijn het er wel wat meer dan die veiling van Piet Meinen…

Nijhof: ‘Concurrentie is goed en er is belangstelling genoeg voor goede veulens, zeker ook uit het buitenland. Maar er zijn er nu misschien wel teveel. Dat is ook de reden dat de selectiecommissies weer naar de fokkers toe zijn gegaan; iedereen wil er zo snel mogelijk bij zijn en de beste veulens onder de neus van de andere veilingen wegkapen. De standaard blijft hoog, maar het wordt wel steeds moeilijker. Dat is ook de reden dat ‘fris bloed’, BWP- en SF-geregistreerde veulens, op de veiling verschijnt. Zo probeert Borculo nog meer kopers te verleiden.’

 

Hoefslag: Leverde u als fokker ook veulens voor de veiling?

Nijhof: ‘Toen ik lid was van de selectiecommissie niet. Dat kon ik niet maken, vond ik. Nu zitten er wel eens fokproducten van ons of van de fokkers die van onze hengsten gebruik maken, bij.’

 

Hoefslag: Bent u nu ook nog betrokken bij de veiling?

Nijhof: ‘Nee hoor, niet meer bij de organisatie of de selectie. Dat laat ik aan de jongere garde over. Ik ga er nog altijd trouw naar toe, want het zijn dagen die ik niet wil missen. De fokkerij blijft interessant, die volg ik uiteraard ook vanuit ons bedrijf nog op de voet. Het is mooi om de contacten met de fokkers te onderhouden, te netwerken en mensen enthousiast te maken. Daarnaast… het is reuze gezellig aan onze VIP-tafel en wat is er nu leuker dan een middag veulentjes kijken, nog altijd?!’

 

Ook de kinderen van Henk Nijhof sr. hielpen mee. Boven Jeanette Benedict-Nijhof (rechts) in 1984. Onder Henk Nijhof jr. (blauw/gele trui rechts) in 1992 als voorbrenger.

 

Paradepaarden

Olibero

Libero H x Jasper
1996

Aanmelden nieuwsbrief